Modafinil in de tweede wereldoorlog

Modafinil in de tweede wereldoorlog

In de Tweede Wereldoorlog kregen soldaten aan beide kanten speedtabletten om ze op het front wakker en alert te houden. Ondanks wat wetenschappers nu weten over amfetamines en hun negatieve neveneffecten, gebruiken sommige soldaten vandaag de dag nog steeds pillen om hun vermoeidheid te bestrijden.

Piloten van de luchtmacht van de Verenigde Staten krijgen bijvoorbeeld als ze niet de gelegenheid hebben om een ​​goede nachtrust te krijgen en met een belangrijke missie bezig zijn dextroamphetamine en Provigil. In 1992 beëindigde de luchtmacht haar beleid omtrent stimulerende middelen, maar dat beleid werd gewijzigd nadat het bombardement op Afghanistan was begonnen.

De Drug Enforcement Agency (DEA) in de Verenigde Staten heeft zelfs enkele haken en ogen aan het plan ontdekt waaronder verslaving, agressie, angst, hallucinaties en paranoia, om er maar eens een paar dingen te noemen. Voor bijwerkingen zoals slapeloosheid biedt het leger “no-go”-pillen aan die het slaapmiddel temazepam bevatten om na de “go”-pillen in te nemen. In plaats van met het gebruik van de farmaceutische hulpmiddelen te stoppen lijkt het er eerder op alsof er naar de perfecte combinatie wordt gezocht.

Toch heeft het leger nog niet helemaal uitgewerkt hoe de psychologische problemen, waar de soldaten vaak last van hebben, kunnen worden aangepakt. Nu steeds meer militairen de diagnose posttraumatische stressstoornis (PTSS) krijgen, duiken politieke proposities zoals de Psychological Kevlar Act op, waardoor de minister van Defensie “preventieve en vroegtijdige interventie” in werking kan zetten om soldaten te beschermen tegen “stress-gerelateerde psychopathologieën”.

Voorgestelde geneesmiddelen die de Psychological Kevlar Act zou kunnen gebruiken, omvatten bètablokkers zoals propranolol. Informeelook wel bekend als de “rouw pil”, is het goedkoop, direct beschikbaar en goed te verdragen bij inname. Onmiddellijk na een bijzonder schokkende gebeurtenis, is aangetoond dat het het fysiologische proces onderdrukt en voor minder slechte herinneringen zorgt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *